Jarmarczne teatry w Paryżu

W Paryżu powszechnie grano przedstawienia w czasie słynnych jarmarków Saint Germain (św. Germana) i Saint Laurent (św. Wawrzyńca). W tym czasie dużą popularność zdobyła trupa braci Alard, w której starszego Charlesa postrzegano jako największego mima tych czasów. Wzorowali się oni również na komedii dell’arte. Jarmarczne teatry cały czas rywalizowały z Comedie Francaise (tylko na jej scenie było dozwolone słowo mówione). Po podstępnym podpaleniu teatru na jarmarku Saint Germain jedynie pantomima miała możliwość istnienia i rozwoju.

Małe sceny nadal rozwijały się, a słowa zastąpiono napisami, umieszczonymi na rulonikach papieru, rozwijanych w odpowiednim momencie, kiedy mimika i gesty nie wystarczały do przekazania treści. W ten sposób wystawiono sztukę „Arlekin, król Serendibu” Alaina Renego Lasage’a w 1713r. na jarmarku Saint Germain. Najczęściej występującymi postaciami w pantomimie są Arlekin i Pierrot.Dużym rozgłosem cieszyła się trupa Jeana Babtiste’a Nicoleta, która wystawiła pantomimę „Arlekin pies angielski” w 1772r. Z trupą Nicoleta rywalizował Nicolas Medard Audinot, który w 1781r. w teatrze Ambigu Comique wystawił pantomimę „Czterech synów Aymona”.