Archiwum: 'rzeźbiarstwo'

Mozaika

Budowle, a szczególnie ich wnętrza dekorowane są nie tylko obrazami, malowidłami, czy rzeźbami, ale również mozaikami. Są to obrazy i dekoracyjne wzory, ułożone z drobnych kolorowych kamieni, szkła lub ceramiki na odpowiednio przygotowanym podłożu. Technikę tworzenia mozaik stosowno już w starożytności. W starożytnej Grecji mozaiki obrazowały sceny mitologiczne, o kolorystyce czarno-białej z dodatkiem jasnej zieleni i czerwieni.

Starożytni Rzymianie podobnie jak Grecy ozdabiali mozaikami ściany wnętrz, chodniki i posadzki. Do dziś przetrwały mozaiki w Pompejach i Herkulanum. Mozaika nazwana „Sceną z Menandra” pochodzi z willi Cycerona w Pompejach. Zachowała się również mozaika posadzkowa znajdująca się w pierwotnie w sanktuarium bogini Izydy w Aleksandrii nazwana „Krajobraz Nilu” wykonana w latach 120-100 przed Chrystusem. Przedstawia ona krajobraz z lotu ptaka, zawiera ogromną ilość szczegółów, obrazuje rośliny, zwierzęta a także ludzi wykonujących codzienne czynności. Autor oddał również fakturę poszczególnych elementów, uzyskał efekty światła i cienia.

Brunelleschi

Jednym z pierwszych architektów renesansu był Filippo Brunelleschi. Jednak udzielał się także jako rzeźbiarz i inżynier, przez co mógł nazwać się w pełni humanistą i człowiekiem renesansu. Początkowo kształcił się jako złotnik i rzeźbiarz. Inspiracje czerpał ze starożytnego Rzymu. Jako pierwszy opracował zasady perspektywy linearnej. Mimo że w jego dziełach widać jeszcze wpływy architektury średniowiecznej, uważa się go za ojca stylu renesansowego obowiązujące przy projektowaniu budowli. Jako pierwszy z dużą swobodą, przez nikogo nie narzuconą, zaczął wykorzystywać motywy antyczne.

Charakterystycznymi cechami jego architektury są przede wszystkim wrażenie lekkości i harmonii. Wszystkie elementy były uporządkowane w logiczną całość. Nie tworzył z przesadną dekoracyjnością. W 1401 roku wziął udział w konkursie na zaprojektowanie drzwi do baptysterium. Nie udało mu się wygrać z największym jego rywalem, rzeźbiarzem – Lorenzem Ghiberti. Jednak zwyciężył w innym konkursie na stworzenie kopuły katedry Santa Maria del Fiore. Miał trudne zadanie, gdyż wysokość od posadzki do klucza miała wynosić aż 55 metrów.